Anlık Fırtına

Seni bir şey kırdığında bunu herkes anlar, çünkü hissettiğin şey o an yüzüne ve sesine yansır. Beklemek, sindirmek, uygun anı kollamak sana göre değil. İçindeki fırtına dışarı çıkmak ister ve genelde de çıkar.

Bunun iyi bir yanı var: Seninle tartışan kişi ne düşündüğünü tahmin etmek zorunda kalmaz. Kin tutmazsın, günlerce surat asmazsın. Çoğu zaman öfken geldiği hızla gider ve beş dakika sonra "Hadi çay koyalım" diyen de sen olursun.

Zorlayıcı yanı ise o birkaç dakikada söylenenler. "Sen hep...", "Zaten hiçbir zaman..." gibi cümleler sen sakinleştikten sonra bile karşı tarafın aklında kalabiliyor. Senin için fırtına geçmiştir ama onun için yankısı sürüyor olabilir.

Küçük bir öneri: Sesinin yükseldiğini fark ettiğin anda "Bir dakika, sakinleşip geliyorum" demeyi dene. Bu kaçmak değil, fırtınayı söndürmek için kendine tanıdığın bir mola. Duyguların hâlâ geçerli olacak, sadece daha iyi duyulacak.