Gece Yarısı Senaristi

Sevgilin üç saat cevap vermediğinde kafanda bir dizi başlıyor: "Bana mı kızdı?", "Sıkıldı mı?", "Başka biri mi var?" Gün içinde küçük bir sessizlik, gece yatağa girdiğinde büyük bir hikâyeye dönüşebiliyor. Senaryoların genelde kendine karşı da çok acımasız.

Bu, karşındakine güvenmediğin için değil, kaybetmekten korktuğun için oluyor. İlişkine çok değer veriyorsun ve değer verdiğin şeyin elinden kayıp gitmesi fikri seni huzursuz ediyor. Aslında bu kadar düşünmen, ne kadar bağlı olduğunun da bir işareti.

Ama kafandaki senaryolar sana gerçek kadar acı veriyor. Üstelik çoğu zaman gerçekleşmiyor bile. Sevgilin "Telefon şarjda kalmıştı" dediğinde sen o arada saatlerce yıpranmış oluyorsun. Bu döngü zamanla hem seni hem ilişkini yorabiliyor.

Kendine küçük bir alışkanlık edin: Bir senaryo başladığında "Bunun kanıtı ne?" diye sor. Bir de ihtiyacını açıkça söylemeyi dene: "Uzun süre haber alamayınca kafam karışıyor, müsait olunca kısa bir mesaj atar mısın?" Bu bir zaaf değil, sağlıklı bir rica.